“Weet je wel hoelang ik al lid ben!” Op het moment dat u dit hoort op het veld dan is duidelijk dat het uitwisselen van inhoudelijke argumenten voorbij is. Vaak start een dergelijke discussie als een persoon wordt aangesproken omdat hij zich niet aan een regel heeft gehouden. De aangesproken persoon voelt zich genoodzaakt om zijn gedrag te verdedigen. Hij kende de regel natuurlijk wel maar de regel geldt niet voor iemand met zijn ervaring. Of de regel zelf was onzinnig. Of niemand houdt zich aan de regel. Kortom argumenten genoeg.
Nu probeer ik zelf nooit de bovenstaande argumenten te gebruiken als ik word aangesproken omdat ik mij niet aan een regel houd. Ik kom tijdens het seizoen op verschillende velden en er blijken altijd weer nieuwe regels te zijn. Vanzelfsprekend verdiep ik mij in de lokale regels en in het geval van twijfel vraag ik het aan iemand die bekend is ter plaatse. Dit levert over het algemeen strijdige informatie op of gewoon een simpel schouder ophalen. Kennelijk vraag ik het niet aan de juiste persoon want zodra ik iets fout doe staat de persoon die de regel kent (in veel gevallen ook de bedenker) voor mij. Ik bedank de persoon voor het feit dat hij de moeite nam om mij terecht te wijzen en probeer me vervolgens aan de nieuwe regel te houden. Hierbij heb ik vaak het gevoel dat ik de enige ben die zich aan de regel houdt. Kennelijk zijn er nog veel uitzonderingen op de regel die ik nog moet leren.
Bij de GSA was ik ook geen overvloed aan regels gewend. Bij de GSA hadden we slechts een paar regels zoals altijd achter de startende kisten langs lopen. Of strak is pas strak als de kist gerold heeft. Het waren er niet veel maar we waren ook maar een clubje van simpele studenten. Dat werd ons wel duidelijk gemaakt door de gastinstructeurs van “echte” clubs die hoofdschuddend rondliepen over zo’n gebrek aan regels en organisatie.
Meer regels blijkt echter niet synoniem met een betere organisatie. Een regel heeft alleen zin als mensen zich er aan houden. Hiervoor is minimaal nodig dat de mensen de regel kennen, anderen zich aan de regel houden en ze het nut van de regel inzien. Een overvloed aan regels ondermijnt al deze drie punten.
Waarom dan al die regels? Veel regels worden gemaakt om te voorkomen dat iets fout gaat. Dit leidt tot regels die dingen verbieden. Je kunt iets echter op veel meer manieren fout doen dan goed doen. Het is simpeler om een regel te maken die vertelt hoe je iets wel moet doen. Anders moet je iedere keer als een creatieve geest een nieuwe manier heeft bedacht om iets fout te doen weer een regel toevoegen. Ik zou de creativiteit van mensen op dit punt niet onderschatten.
Minder regels betekent niet dat er geen discussie over de regels zal zijn. Het ligt nu eenmaal in de aard van mensen om het niet eens te zijn met de regels van anderen. Ik ben zelf de eerste om het bestaansrecht van veel regels in twijfel te trekken. Discussie over de regels is prima maar niet op het veld. In het vliegbedrijf is geen ruimte om onduidelijkheid over de regels te laten bestaan. Dan ken ik maar één goed argument: “Weet je wel wie hier startleider is!”.
Martijn